Die Hebriden in b-mineur

Mendelssohns reis naar Schotland in 1829 maakte een grote indruk op hem, met name de zeegrot Fingal's Cave op het onbewoonde eiland Staffa. Het in december 1830 afgeronde Die Hebriden is een ouverture in het jasje van een sonate. Het sombere eerste thema roept beelden op van de grot tegen een glinsterende achtergrond, terwijl het heldere tweede thema een muzikaal zeegezicht is. Na een energieke korte coda wordt met een fanfare van koperblazers een krachtige doorwerking van het eerste thema geïntroduceerd. Strijkinstrumenten en houtblazers treden in duet en zorgen voor een heftige climax, gevolgd door een ingekorte versie van het openingsthema. Het tweede thema voert het werk richting een onrustig coda, dat uiteenvalt in gefragmenteerde verwijzingen naar het eerste thema. Die Hebriden ging op 14 mei 1832 in première te Londen en was een groot succes. Het stuk behoort sindsdien tot de orkestrale canon. Het verhaal gaat dat Brahms zei dat hij zijn eigen oeuvre zou inruilen voor een stuk als dit.