Rigoletto

De knappe, jonge hertog van Mantua staat zorgeloos in het leven en de liefde (of in ieder geval de lust). Maar zijn hof is een plaats van overdaad en onverschillige wreedheid, aangemoedigd door de mismaakte nar van de hertog, Rigoletto. Niemand aan het hof weet dat Rigoletto een dubbelleven leidt als de toegewijde vader van de jonge en onschuldige Gilda. Maar als Gilda onwetend de aandacht van de hertog trekt, creëert de smeulende wrok van Rigoletto, samen met de vloek van een vader en de boosaardigheid van de hovelingen, een wraaktragedie die angstaanjagend uit de hand loopt. Verdi’s Rigoletto was controversieel in zijn tijd: het stuk van Victor Hugo uit 1832 waarop het was gebaseerd was in Frankrijk verboden, en Verdi’s librettist Piave verplaatste het drama naar middeleeuws Italië om censuur te vermijden. De opera, die in maart 1851 triomfantelijk in première ging in Venetië, is een heftig en intens menselijk drama over vaderliefde, het lijden van een buitenstaander en het corrumperende effect van macht. Verdi snijdt recht naar het emotionele hart van het verhaal, of het nu gaat om de nonchalante charme van de hertog (‘La donna è mobile’, nog steeds een van Verdi's meest aanstekelijke melodieën), Gilda’s pure en idealistische jonge liefde (‘Caro nome’), of Rigoletto’s wraakzuchtige woede (‘Cortigiani, vil razza dannata!’). Het kwartet uit de derde akte ‘Bella figlia dell’amore’ bouwt de muzikale spanning op, terwijl het drama uitmondt in een ontknoping die even onvermijdelijk als schokkend is.