Ich habe genug

Bach schreef een van zijn populairste werken, Ich habe genug, voor de feestdag Maria-Lichtmis op 2 februari 1727. De librettist van de solocantate vertolkt de Lofzang van Simeon, dat gaat over de oude priester Simeon die de belofte had gekregen de Messias met eigen ogen te kunnen zien voordat hij zou sterven. Hij bezoekt de tempel in Jeruzalem waar hij Maria, Jozef en de pasgeboren Jezus ontmoet en vervolgens verklaart in vrede te kunnen sterven. Het verlangen van Simeon om verlost te worden van de aardse problemen komt terug in de eerste aria, 'Ich habe genug', aanvankelijk geschreven basstem, hobo en strijkers (en in 1735 bewerkt voor sopraan, fluit en strijkers). Bach vertolkt het verlangen naar het aardse vertrek van Simeon, die zijn verlosser omarmt. De centrale aria, 'Schlummert ein, ihr matten Augen' is een prachtige bezinning waarin alle sporen van levensmoeheid plaats maken voor rust en vrede. In een tweede recitatief is de ziel vrij om zich bij God te voegen en de wereld vaarwel te zeggen. De laatste aria, 'Ich freue mich auf meinen Tod', is doorspekt met een optimistische sfeer die wordt gedragen door een levendig, terugkerend thema op hobo en virtuoze gezongen melodieën.