Pavane pour une infante défunte

Ravels Pavane pour une infante défunte (Pavane voor een overleden prinses) voor onbegeleide piano is een van zijn vroegste werken die zeer populair werden. Het is wellicht na Bolero zijn bekendste werk. Ravel was niet ingenomen met het succes ervan. Hij vond dat hij veel betere werken had geschreven. Ook was hij zich ervan bewust dat hij schatplichtig was aan de componist Emmanuel Chabrier. Hij schreef het in 1899, toen hij 24 jaar was, en publiceerde het in 1900. Ondanks zijn bedenkingen schreef Ravel in 1910 een georkestreerde versie. Voor veel luisteraars is dat de bekendste versie van Pavane pour une infante défunte. De titel verwijst naar een statige hofdans, uitgevoerd door een prinsesje (‘infante’) aan het Spaanse hof. Later beweerde Ravel dat de titel weinig van doen had met de muziek, en dat hij simpelweg de alliteratie in de woorden ‘infante’ en ‘défunte’ mooi vond. De componist ging dikwijls tekeer tegen langzame uitvoeringen van het werk. Zijn bijtende commentaar was dat de prinses was overleden, niet de pavane.