14 Romances

Rachmaninoffs Veertien liederen, opus 34 roepen gevoelige emoties en weemoedige herinneringen op. Vooral in het laatste lied, ‘Vocalise’, tevens zijn gevierdste melodie. De verzameling liederen voor zang en piano werd gepubliceerd in 1912. Het werk bevat gedichten van Russische auteurs, waaronder enkele van Poesjkin. Rachmaninoff werd geïnspireerd door twee toonaangevende Russische operazangers uit die tijd, Fjodor Sjaljapin en Félia Litvinne, en componeerde een reeks gepassioneerde, tedere melodieën met een melancholische sfeer. “Het lichtere werk gaat me niet gemakkelijk af!” zei hij ooit. Rachmaninoff was zelf een virtuoos pianist, en de pianobegeleidingen zijn vaak rijk en complex, vooral in ‘The Storm’, en ‘Arion’. Andere nummers zijn meer beschouwend van aard, zoals opener ‘The Muse’ en ‘I Remember the Day’, waarin elegante, vloeiende melodieën subtiel samensmelten met zachtjes glooiende pianostructuren. ‘Vocalise’ is opgedragen aan zangeres Antonina Nezjdanova, wier lichte, zuivere toon is te horen in de etherische melodie van het nummer. ‘Vocalise’ heeft geen tekst, waardoor het ideaal is voor instrumentale transcriptie. Rachmaninoff schreef zelf een versie voor orkest, en het nummer werd later door anderen gearrangeerd voor een breed scala aan solo-instrumenten.