5 Morceaux de fantaisie

Prelude in cis mineur was het eerste van de vijf stukken die Rachmaninov componeerde voor wat Morceaux de Fantaisie zou worden. Het werk werd zo populair dat de componist de rest van zijn leven verzoeken kreeg om het als toegift te spelen. Toch vormen de broeierige ondertoon en stormachtige climaxen van de prelude slechts het topje van de ijsberg van deze verzameling. Rachmaninov was pas 19 toen hij dit werk schreef, maar het beslaat een enorm scala aan emoties. Tsjaikovski was daar danig van onder de indruk toen hij de stukken zag na hun publicatie in 1893. Je hebt de Élégie, met haar tedere arpeggio’s en diep melancholische melodie. Dan heb je de Melodie in E-majeur, vol dromerige en romantische verlangens. Vervolgens komt Polichinelle, met speelse sforzando’s en een uitgestrekte lyrische middensectie. En tot slot is er de lichte en opbeurende Serenade in bes mineur, die Rachmaninov schreef na een lovende recensie in de krant, waarin hij werd bestempeld als een bijzonder talent.