Voices

In de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, aangenomen door de Verenigde Naties in 1948, zijn de waardigheid, vrijheden en het welzijn van de mens erkend en vastgelegd. Hoewel het doel van de verklaring nog altijd ver weg lijkt, blijven deze waarden dienen als richtsnoer en inspiratiebron. Voices van Max Richter is een prachtige muzikale reis die is geïnspireerd door de belangrijkste ideeën van de verklaring en die krachtige soundscapes combineert met citaten uit het document. De eerste citaten bestaan uit een opname van een van de auteurs, Eleanor Roosevelt, en worden vervolgens verwoord door acteur Kiki Layne. Bepaalde fragmenten worden als echo herhaald in meer dan 70 verschillende talen door stemmen die via crowdsourcing op sociale media zijn geselecteerd. Het heeft 10 jaar geduurd voordat het hele project was voltooid. "De oorspronkelijke aanleiding voor Voices waren de gebeurtenissen rond Guantanamo, toen geleidelijk bekend werd hoe mensen daar werden behandeld", vertelt Richter aan Apple Music. "Ik vond toen dat de wereld opnieuw de foute kant opging en wilde een muziekstuk maken dat ons helpt om hierover na te denken en het een plaats te geven." De structuur en herhalingen van de verklaring spraken Richter aan en dienden als kader voor zijn album. "De manier waarop het woord 'iedereen' voortdurend terugkomt, is slim gevonden", zegt hij. "Het heeft een rituele functie die erg krachtig is." De kern van Voices is een strijkorkest in een tegenovergestelde samenstelling van wat gebruikelijk is. "Het zijn vooral bassen en cello's, dus donker klinkende instrumenten", zegt Richter. "Maar ik wilde juist muziek maken met een gevoel van hoop, helderheid. Daarom heb ik mezelf de uitdaging gesteld om heldere muziek te maken met duistere materialen. Het lijkt op alchemie: proberen goud te maken uit onedel metaal." De 'Voiceless Mix' biedt luisteraars de mogelijkheid om de muziek van Richter ook zonder de vertelling te kunnen horen. "Het is een kans voor reflectie", zegt hij, "alsof je een landschap opnieuw bezoekt, maar gezien vanuit een andere richting." Hier vertelt hij ons over de verschillende delen van Voices. All Human Beings "'All Human Beings' is de basis. Het begint met een zacht monotoon koor dat de aandacht van de luisteraar trekt. Maar de teksten moeten de aandacht trekken zonder dat de muziek dit belemmert. Het geluid bevindt zich dus meer op de achtergrond terwijl we luisteren naar de woorden van Eleanor Roosevelt en Kiki Layne. Vervolgens neemt het langzaam toe in dichtheid en complexiteit. Wanneer de gesproken woorden afgelopen zijn, bloeit de muziek op en komt het echt in de schijnwerpers te staan. Ik heb veel met dit koor (Tenebrae) gewerkt. Ze zijn gespecialiseerd in renaissancemuziek met een zuiver geluid dat ik prachtig vind." Origins "Belangrijk in dit project is het idee van een muziekstuk als een plek om na te denken over de wereld die we hebben gemaakt, en de wereld die we willen maken. Hier speelt het eerste deel van 'Origins' op in: een kans om na te denken over wat we net hebben gehoord, de gesproken teksten en de dingen die we hierbij hebben gevoeld. 'Origins' begint heel eenvoudig met een pianosolo en wordt geleidelijk melodieuzer met een cellosolo." Journey Piece "'Journey Piece' bestaat vooral uit koormuziek en is vrij kort. Ontheemding is hier het thema. In ons comfortabele westerse leven zien we reizen als iets dat je doet voor je werk of plezier. Maar veel mensen reizen vaak tegen hun wil. De teksten hier gaan in op deze dingen en 'Journey Piece' is een plek om erover na te denken." Chorale "In 'Chorale' horen we het orkest met sopraan- en vioolsolo's. De titel verwijst naar de cyclische aard van het materiaal, in navolging van de versstructuur van de koralen van J.S. Bach. Geleidelijk stijgen de muziek en de sopraanlijn, want het is de bedoeling dat de muziek steeds helderder wordt." Hypocognition "'Hypocognition' betekent dat je iets niet kunt uitdrukken omdat je er geen naam voor hebt. Ik vond dat een interessant idee. En ik denk dat het wijst op het onvermogen om je in iemand anders in te leven, om het standpunt van iemand anders te zien. Dit stuk is grotendeels elektronisch en communiceert met de tekst. De tekst is in zekere zin de informatie of het deel van onze hersenen met de hogere functies. En de muziek roept de gevoelens op. Je krijgt dus wat informatie en vervolgens een ruimte om hierover na te denken." Prelude 6 "'Een klein pianostuk dat eenvoudig lijkt, maar het niet is. En ik denk dat dat een metafoor is voor onze situatie. We weten allemaal wat de problemen zijn, maar het is niet eenvoudig om ze op te lossen. Het stuk heeft twee overlappende maatsoorten, en dus een wat onbestendig karakter." Murmuration "In 'Murmuration' onderzoek ik opnieuw het idee van migratie, van gedwongen verhuizingen. Dit nummer is een hybride mix van akoestische en elektronische muziek. Koormuziek heeft de overhand en doet denken aan een ritueel, maar dit wordt gebalanceerd door intensief gebruik van synthesizers en computers die de muziek als het ware een soort vruchtwater geven om in te zweven." Cartography "'Cartography' is de kunst van het maken van kaarten en het bestuderen van plaatsen, dus dit stuk heeft dezelfde insteek als 'Murmuration'. Het is echter een heel eenzaam muziekwerk, geworteld in een diepe stilte. En het is niet zo eenvoudig is als het klinkt: het is zowel onregelmatig als repetitief en heeft veel weg van mijn pianomuziek." Little Requiems "De tekst hier gaat helemaal over moederschap en kinderen, en hoe belangrijk het is om ze te beschermen. Hoe minder capabel iemand is, hoe minder deze persoon voor zichzelf kan zorgen. En kinderen worden natuurlijk bij uitstek hard getroffen door alle gebeurtenissen, of het nu gaat om migratie of de situatie in Syrië bijvoorbeeld. De machtelozen worden onevenredig geraakt. In deze muziek speelt het strijkorkest onder een stijgende sopraansolo, waardoor je de mentale ruimte krijgt om daarover en over de gesamplede teksten na te denken." Mercy "'Mercy' is het eerste stuk dat ik voor het album heb geschreven en bevat een vioolsolo en piano. De titel komt uit de toespraak van Portia in Shakespeares 'De koopman van Venetië': 'De kwaliteit van barmhartigheid wordt niet onder druk gezet.' Het is een geweldige toespraak over vergeving. Maar het gaat ook over rechten: als je me snijdt, bloed ik dan soms niet? De boodschap is dat alle mensen gelijk zijn. In Voices hoor je overal kleine aanwijzingen van 'Mercy'. Het hele album is dus een omgekeerd idee van een thema met variaties."