Gaia

De Gaia-hypothese, geformuleerd door de wetenschapper James Lovelock in de jaren 70, beschouwt de Aarde als een zelfregulerend, ademend organisme. Op dit album betreurt componist Henning Fuchs onze rol in de vernietiging van de planeet via indringende muziek die zijn geboorte en evolutie in kaart brengt. Het resultaat is een grimmige herinnering aan wat er op het spel staat. De levendige soundscape ‘Gaia Rises’ beschrijft het begin van de tijd, voordat Fuchs het verhaal van de Aarde vertelt (‘Time Drops’, ‘Protoza’) via muziek met een adembenemende melancholie. Met zijn gebruik van westerse en oosterse instrumenten creëert hij een bedwelmende, filmische muzikale fusie. ‘Thrive’ markeert onze komst op Aarde, gevolgd door het gebedsachtige ‘Miracle of Life’ en de ritualistische herhalingen van ‘The Tribe’. Als ‘Home’ als een warme omhelzing aanvoelt, dan vormen de slotmomenten een dringende waarschuwing, terwijl geluiden uit de natuur prompt verstillen.