Thomas Bangalter: Mythologies

Thomas Bangalter is al zo ongeveer zijn hele leven actief in de wereld van dance. De Franse muzikant, componist, producer en dj was de helft van Daft Punk, dat in 2021 stopte. Als kind raakte hij verzot op dance doordat zijn moeder, een balletdanser, het draaide, terwijl zijn vader als songwriter diverse discohits pende. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van een repetitor aan de Opéra national de Paris, die overdag piano speelde tijdens balletlessen. "In mijn jeugdjaren werd ik omringd door danslessen, choreografen en dansers", vertelt hij aan Alexis Ffrench van Apple Music Radio. Geen wonder dat hij toehapte toen choreograaf Angelin Preljocaj hem verzocht om een avondvullend ballet te componeren voor Ballet Preljocaj en Ballet de l'Opéra de Bordeaux. Mythologies ging in juli 2022 in première in het Grand Théâtre de Bordeaux, waar het werd opgevoerd door het Orchestre National Bordeaux Aquitaine, gedirigeerd door Romain Dumas. Het werk is een gedurfde creatieve stap voor Bangalter. In het ballet verkent hij eeuwenoude en moderne mythes, om zo het tijdloze karakter en de permanente relevantie van rituelen te benadrukken. Mythes zitten diep verankerd in het collectieve geheugen. Hoewel Bangalter nog nooit eerder had geschreven voor een orkest, voelde het voor hem wel vertrouwd om met dansers samen te werken. "Dit was absoluut een zeer intiem en persoonlijk project", zegt hij. "Ik benader het schrijven van partituren voor een orkest op een filmische manier. Ik hou van films. Vermoedelijk is mijn band met klassieke componisten verbonden met de manier waarop hun muziek wordt gebruikt in films." Bangalter ving aan door 23 dansante delen te schrijven, speurend naar een balans tussen ritmische refreinen en passages met een oprechte lyriek. "Ik hou van contrasten", legt hij uit. "Ik wilde zowel lyrische, minimalistische als repetitieve lagen toevoegen. Ik zie ze eigenlijk niet als tegendelen. Dat trok me aan, om ze bijeen te brengen binnen de structuur van het ballet." Hij bereidde zich voor op de klus door zichzelf onder te dompelen in de tijdloze instructies voor orkestratie van Berlioz en Rimski-Korsakov. "Ik wilde ontdekken welke regels ik zou volgen en welke regels ik zou breken", zegt hij. Ravels orkestratie voor Moessorgski's Schilderijen van een tentoonstelling verschafte hem wat dat betreft nuttige voorbeelden. "Ik kreeg de kans om te experimenteren met orkestratie op een instinctief niveau, als een beginner. Ik experimenteerde erop los en probeerde verschillende texturen uit. Ik paste klassieke structuren toe, maar ook enkele minder traditionele vormen. "Wat gaf hem de inspiratie om Mythologies te componeren? "Dat is een lastige vraag, want ik werk op een instinctieve manier", aldus Bangalter. "Tegelijkertijd was dit mijn eerste avontuur met orkestratie. In het verleden had ik de kans om met orkesten te werken. Ik maakte filmmuziek en ook muziek voor Daft Punk samen met zeer getalenteerde arrangeurs en orkestratoren. Ik ben dankbaar dat ik na al die decennia als muzikant nu de kans krijg om op een andere manier te schrijven. En om mijn band met technologie te evalueren." Jarenlang zette hij elektronica in om zichzelf uit te drukken. Het was verfrissend voor Bangalter om nu alleen voor akoestische instrumenten te schrijven. "Dat was zeer kalmerend", herinnert hij zich. "Het paste bij de periode met lockdowns, zou ik zeggen. Ik genoot van het proces." Een van de hoogtepunten van het ballet is het tiende deel, 'L'Accouchement', een gepassioneerde meditatie voor strijkinstrumenten met een fraaie rol voor blaasinstrumenten en percussie. "Het bevat spanning en ontspanning", zegt hij. "Tegen het eind van het stuk ontstaat er een vredige sfeer. 'L'Accouchement' is het Franse woord voor een bevalling. Het is misschien ook een metafoor voor de kwellingen die bij elke vorm van creatie horen. Maar ik wil niet te veel uitleggen over het proces. Het is beter om gewoon te luisteren, en de muziek voor zichzelf te laten spreken."