Het kan lastig zijn om te kiezen met welke muzikanten je gaat samenwerken. Maar toen Quatuor Ébène speurde naar een violist voor een album met strijkkwintetten van Mozart, was de keus eigenlijk vrij eenvoudig: Antoine Tamestit. Het Franse kwartet speelde voor de eerste keer samen met Tamestit in 2004, toen beide een prijs wonnen bij het Internationaler Musikwettbewerb der ARD te München. En ook toen stonden Mozarts strijkkwintetten op het programma. Voor dit album kozen ze twee van de zes: Strijkkwintet nr. 3 en Strijkkwintet nr. 4. Mozart voegde een altviool toe aan het strijkkwartet, en dus niet een cello, zoals Boccherini deed in zijn werken waarmee hij het strijkkwintet populariseerde in Europa. “Vermoedelijk hing dat samen met Mozarts liefde voor de altviool”, suggereert Tamestit. “Hij bezat er twee. Door altviool toe te voegen beschikte hij over alle stemmen die hij nodig had voor de harmonieën van zijn kwintetten.” Marie Chilemme, violist van Quatuor Ébène, voegt toe dat Mozart door de altviool zijn expressieve mogelijkheden verruimde. “Het verleent, nog meer dan in zijn strijkkwartetten, een diepte en emotionele dimensie.” “Het is een andere laag, een andere schaduw waarmee hij kan spelen”, concludeert Tamestit.