De luit was in de 17e en vroege 18e eeuw een populair instrument in Frankrijk. Zowel aan het hof als in huizen was het instrument te vinden. Onder anderen Charles Mouton, Ennemond Gaultier, Jacques Gallot en Robert de Visée componeerden intieme en expressieve werken voor het snaarinstrument. Veel van hun stukken zijn in ‘style brisé’, waarbij gebroken akkoorden of arpeggio's worden gespeeld. De stukken zijn niet verankerd aan een strikt metrum, waardoor ze een magische vrijheid en emotionele directheid bezitten. Die kwaliteiten worden versterkt door David Bergmüllers voortreffelijke spel.