Fandango

Gustavo Dudamel heeft als missie om de perceptie van Latijns-Amerikaanse muziek te veranderen. De Venezolaanse dirigent toont zijn creativiteit en expressiviteit tijdens de allereerste opnames van Fandango van Arturo Márquez, een spectaculair nieuw vioolconcert geschreven voor violist Anne Akiko Meyers. Hij onderstreept de boodschap van het album met een aanvullend werk, Alberto Ginastera's ballet Estancia in de zelden gehoorde complete versie. De in de Hollywood Bowl opgenomen resultaten vieren het werk van twee originele componisten, de ene uit Mexico en de andere uit Argentinië, beide puttend uit de muzikale tradities van hun regio. “Deze muziek zit in mijn DNA”, vertelt Gustavo Dudamel aan Apple Music Classical. “En het is onderdeel van mijn missie om Latijns-Amerikaanse muziek haar verdiende reputatie te geven. Het is cruciaal voor me dat Latijns-Amerikaanse muziek niet alleen wordt gezien als iets exotisch, maar als iets wat deel uitmaakt van de universele cultuur. Zoals Beethoven, Brahms of Stravinsky.” Zijn album met werk van Márquez en Ginastera wordt uitgebracht tijdens National Hispanic Heritage Month (15 september tot 15 oktober in de VS), om zo de kracht van Latijns-Amerikaanse muziek te benadrukken. “Onze cultuur is heel mooi’, zegt hij. “Het kan heel expressief zijn. En ik denk dat dat geldt voor heel Latijns-Amerika.” Alberto Ginastera's ballet Estancia werd in 1941 geschreven voor het Amerikaanse dansgezelschap Ballet Caravan. Het bestaat uit één akte en wordt vaak uitgevoerd in de vorm van een suite met vier dansen. Het volledige werk was geïnspireerd door het epische gedicht Martín Fierro van José Hernández, waar ook uit geciteerd wordt. Het is een ode aan het platteland van Argentinië, en de moedige en vaak rebelse gaucho's (nakomelingen van Spanjaarden en Indianen). Dudamels interpretatie zit vol grootse emoties die met ritmische precisie worden verbeeld. Hij en het Los Angeles Philharmonic zijn gelijkwaardige partners van Anne Akiko Meyers, die een indrukwekkende uitvoering geeft van Márquez' fantastische Fandango. Lees verder om meer inzicht te krijgen in dit zinderende album aan de hand van het commentaar van Gustavo Dudamel. Fandango for Violin and Orchestra (Arturo Márquez) “Toen we dit geweldige werk voor het eerst repeteerden, kon je de fascinatie van de gezichten van de muzikanten aflezen. Dat soort inspiratie en plezier raakt je. Natuurlijk is er precisie nodig. Maar er moet vrijheid bestaan binnen het beheerste, ruimte voor de vrije loop van de menselijke geest. Na elke noot krijg je het gevoel dat je de schoonheid aanraakt van de volksmuziek die Arturo Márquez schreef. Ik ben altijd groot bewonderaar geweest van maestro Márquez sinds ik hem ontmoette toen ik 12 jaar oud was en zijn Danzón No. 2 speelde in het kinderorkest. Sindsdien hebben we een sterke relatie opgebouwd.” “In het eerste deel van Fandango komen de barokke stukken aan bod die zijn gestoeld op het repetitieve akkoordenschema van 'La folia'. In het tweede deel komt dat meditatieve, melancholische moment van bezinning. Er is een hele snelle Venezolaanse dans genaamd pajarillo, waarbij violisten vaak iets improviseren voordat het begint. Ik denk dat Arturo Márquez een ode brengt aan die improvisatie in het laatste deel van zijn concert. Hij schetst een prachtige reis door de geschiedenis van de viool als Latijns-Amerikaans folkinstrument.” Estancia (Alberto Ginastera) “Luister naar de eerste noten van Estancia en je voelt de geest van La Pampa, de graslanden in Argentië. Je voelt de ziel van dit grootse, prachtige land, vol plezier en vol drama. Ik denk dat Ginastera die landschappen heel goed aanvoelde. Soms kan een componist met muziek iets visueels vertolken, een smaak, iets wat je bijna kan aanraken.” “Estancia laat horen hoe Ginastera de wereld beleeft. Ik denk dat zijn muziek je de ruimte geeft om te bezinnen, wat onze generatie en onze wereld niet gewend is. Die bezinning en het nemen van de tijd om het ritme van de aarde te begrijpen, dat is het geniale van dit werk.”