Fantasyland

“Ik neem mijn dochter vaak mee naar pretparken”, vertelt componist Yu-Peng Chen aan Apple Music Classical. “Altijd als ik naar, bijvoorbeeld, Universal Studios ga, merk ik dat de muziek daar een sterk effect op me heeft. Zodra ik het hoor word ik blij en raak ik er helemaal van doordrongen. Mijn dochter is dol op de attracties, maar ik luister alleen maar naar de muziek.” Fantasyland is een verzameling levendige, filmische werken voor orkest en solopiano, en Chens eerbetoon aan die pretparken die hij letterlijk oproept, maar ook verbeeldt als een manier om te ontsnappen aan het leven van alledag. In het wilde 'Ascending Dive Towards the Pyramidion' neemt Yu-Peng je mee op een spannende achtbaanrit waarin meerdere muzikale invloeden de revue passeren, zoals jazz en traditionele Indiase muziek. En in 'Infinite Cloister of Flowers and Sins' worden luisteraars een doolhof ingeleid (en niet per se weer naar buiten). “Ik heb de tango subtiel in het thema, in het labyrint, geïntegreerd”, zegt Chen, “waardoor luisteraars het gevoel krijgen dat ze vastzitten.” Het is een fascinerend experiment in muzikale stijlen en hoe die verschillende gevoelens kunnen oproepen, voegt hij toe. Een voorproefje van de voor Chen kenmerkende opbeurende muziek krijg je in 'Flourishing Lights of the Snowmelt Realm', waar hij met een mix van westerse en Chinese muziek een sfeer van puur optimisme creëert. “Dit stuk gaat over thuis, of hereniging, of licht vinden in de duisternis”, zegt Chen, “en dit is de stijl waarin ik het meest bedreven ben. Ik denk dat de pentatonische toonladder [een belangrijk kenmerk van Chinese muziek] het gevoel van thuis heel effectief overbrengt.” Dat Fantasyland met succes zoveel verschillende soorten muziek met elkaar weet te verenigen is te danken aan Chens achtergrond. Chen, opgeleid aan de Shenzhen Arts School en het Muziekconservatorium van Shanghai, brak door met zijn werk aan de videogame Genshin Impact, en hierin leerde hij oosterse en westerse muziektradities met elkaar te verweven. “Genshin Impact gebruikte klassieke orkestratie, bedoeld om de game over de hele wereld te helpen verspreiden. De ontwerpconcepten brachten verschillende elementen uit de wereld bijeen, dus om verschillende soorten muziek te creëren verzamelde ik allerlei technieken en muziekstijlen.” Het is misschien geen verrassing, gezien de weidse landschappen van zijn muziek, dat een van Chens grootste invloeden de grote Studio Ghibli soundtrackcomponist Joe Hisaishi is, wiens muziek bijna alle animatiefilms van Hayao Miyazaki verrijkt. “Hisaishi’s muziek wekte mijn interesse in het componeren”, zegt Chen. “De vroegste was in feite zijn score voor Nausicaä of the Valley of the Wind. Ik was zes toen ik die muziek hoorde – ik begreep de film destijds niet maar de muziek bracht me tot tranen.” Je hoort voortdurend knipogen naar Hisaishi in Fantasyland, vooral in Chens gebruik van de accordeon die een Michel Legrand-sfeer geeft aan een groot deel van het album. “De accordeon is als een gids die de luisteraar de wereld van het album binnenleidt”, zegt Chen. “Hij is aanwezig van het eerste tot het laatste stuk, als een voice-over die een verhaal vertelt. Dat is een van de ontwerpconcepten van het album.” De muziek van John Williams, met name de soundtracks van de Amerikaanse filmcomponist voor Harry Potterfilms, loopt ook door Fantasyland heen, in het bijzonder in 'Circle Dance of the Evernight Castle'. En altijd aanwezig zijn Chens klassieke helden die hem beslist hebben geholpen in zijn zoektocht om oude en nieuwe werelden met elkaar te versmelten. “Mijn twee favoriete componisten zijn Bach en Rachmaninov”, zegt hij; “Ik hou vooral van Bachs rigueur in de muziek, en ik hou ook vooral van Rachmaninovs diepe, intense uitstorting van emotie.” Een solide constructie en veel emotie: dat zijn toch wel de twee voornaamste ingrediënten voor het perfecte pretpark.