Pēteris Vasks

Pēteris Vasks is de prominentste componist van Letland in de late 20e en vroege 21e eeuw. Vasks combineert op avontuurlijke wijze de volksmelodieën van zijn land met moderne technieken. Hij werd geboren in 1946 in een devoot baptistengezin, waarna hij contrabas studeerde aan de meest prestigieuze muzikale instituten van Letland. Ook speelde hij in de belangrijkste orkesten van Letland, toen nog onderdeel van de Sovjet-Unie. Sinds zijn vroege composities uit de late jaren 70 en begin jaren 80, zoals zijn koperkwintet uit 1977 vol vogelgezang en zijn elegische Musica Dolorosa uit 1983, wordt de sfeer van zijn muziek bepaald door bedroefde melodieën uit traditionele en sacrale muziek. Deze benadering leidde tot vergelijkingen met het ‘heilige minimalisme’ van Henryk Górecki, György Kurtág en Arvo Pärt. Het bekendst is hij vanwege zijn concerten voor orkest en koormuziek. Regelmatig benut hij dissonante klankclusters, aleatoriek (toevalsmuziek) en complexe technieken om zo de politieke onrust in Letland en ecologisch verval te weerspiegelen. Deze latere stijl wordt geïllustreerd door zijn drie symfonieën (1991, 1998-99 en 2005) en het geprezen vioolconcert Tāla gaisma (‘Ver licht’) (1996-97). Dat bevat lastige dubbelgrepen, etherische harmonieën en dramatische climaxen.