Claudio Monteverdi

Claudio Monteverdi was actief in een interessant tijdperk, waarin de renaissance geleidelijk plaatsmaakte voor de barok. De Italiaan voelde zich thuis in beide kampen. Hij was een meester van de traditionele, erudiete stijl van de renaissance, maar had er ook schik in om te innoveren met melodieën en harmonieën. Mede daardoor verruimde hij de expressieve kracht van opera. De in 1567 te Cremona geboren Monteverdi werkte bijna 25 jaar in dienst van de hertog van Mantua aan het Palazzo Ducale di Mantovam, voordat hij in 1613 muziekdirecteur werd bij de Basilica Cattedrale Patriarcale di San Marco in Venetië. Zijn uitbundige, soms opera-achtige Vespro della Beata Vergine (1610) was een van zijn sacrale werken uit die tijd, maar in Venetië waren ze ook dol op opera en Monteverdi bediende die vraag graag. Tegen het eind van zijn leven (Monteverdi overleed in 1643) componeerde hij werken voor het nieuwe operahuis, Teatro San Cassiano. Zijn opera’s werden geroemd om hun gevoel voor dramatiek, geestigheid en diepgevoelde menselijkheid. Daarnaast liet hij ook een grote hoeveelheid brieven achter, die een inkijkje bieden in de ziel van de grote componist.