Glass

Toen Amy Dickson het ‘Concerto for Violin and Orchestra’ van Philip Glass hoorde, was ze meteen verliefd. De Australische wilde de liefde van twee kanten laten komen, maar dat bleek niet zo eenvoudig: het is immers een werk voor viool en Dickson is een sopraansaxofonist. Ze ging aan de slag om het concerto te arrangeren voor saxofoon en deed later hetzelfde met Glass’ ‘Sonata for Violin and Piano’. En passant leerde ze zichzelf ook de circulaire ademhalingstechniek aan om de noten langer uit te kunnen rekken. Het resultaat is een delicate en gebalanceerde visie op Glass’ betoverende minimalisme.