Met dit album besluiten het Hallé Orchestra en muziekdirecteur Sir Mark Elder hun cyclus met symfonieën van Vaughan Williams. Dat doen ze met twee van de meest raadselachtige late meesterwerken van de componist. Hun vertolking van het ijzige Symfonie nr. 7 – een bewerking van muziek die Vaughan Williams schreef voor de film Scott of the Antarctic uit 1948 – zal ongetwijfeld worden vergeleken met de opname van het Hallé Orchestra onder Sir John Barbirolli, die het werk in 1953 in première bracht. Elder’s versie is levendig, waarbij Sophie Bevan’s woordeloze sopraan, het donderende orgel en de vreemde, buitenaardse percussie-effecten met duizelingwekkende helderheid zijn uitgevoerd en opgenomen. Symfonie nr. 9 is al net zo indrukwekkend. In dit nog zelden uitgevoerde stuk, waarin Vaughan Williams zijn ervaringen in de Eerste Wereldoorlog verwerkte, wordt Engelse landelijkheid vermengd met een broeierig gevoel van onbehagen, dat vooral naar boven komt in het indringende slotdeel. Er is ook licht in de duisternis in de vorm van twee meer pastorale werken van Vaughan Williams: ‘Norfolk Rhapsody No. 1’, gebaseerd op Oost-Anglicaanse folkloristische liederen, en het hemelse ‘The Lark Ascending’ met Lyn Fletcher als de meeslepende vioolsolist.