The Disney Book (Deluxe Edition)

Aangeboren talent en jarenlang keihard zwoegen hebben Lang Lang gebracht waar hij nu is: in de elite van de klassieke muziekwereld. Maar het begon allemaal met die ene vonk van inspiratie die hem aanzette tot pianospelen. En die vonk kwam uit een onverwachte bron: de tekenfilm Tom en Jerry. De eeuwig strijdende kat en muis grepen de aandacht van de jonge Lang met hun uitbundige uitvoering van Franz Liszts Hongaarse rapsodie nr. 2 in de film The Cat Concerto. Het gezin van Lang voegde een vleugelpiano toe aan het interieur en het driejarige wonderkind mocht pianolessen op zijn kalender zetten. Langs Langs nieuwe album voor Deutsche Grammophon is een ode aan de kracht van animatie om jonge geesten te inspireren, en om miljoenen mensen bekend te maken met klassieke muziek. Op The Disney Book verkent hij het erfgoed van een van de invloedrijkste culturele ondernemingen van de afgelopen eeuw. Dat is geen gewaagde claim: de soundtracks van Disney begeleiden de jeugdherinneringen van ontelbaar veel mensen. Het helpt dat Disney al soundtracks ging uitgeven vlak na de uitvinding van die kunstvorm. “We hadden veel succes met Piano Book, dat na de release in 2019 veel mensen bereikte voor wie klassieke muziek nieuw was”, herinnert Lang zich. “We dachten: wat kunnen we doen om hen de volgende stap te laten maken? We konden natuurlijk Piano Book Two maken, maar dat zou niet heel veel verschil maken. Toen dachten we aan animatie, want dat was in mijn kinderjaren zo ongeveer het belangrijkste in mijn leven.” Geanimeerde personages, zo voegt hij toe, worden niet beperkt door landsgrenzen of bekrompen culturele gebruiken. Bovenal komen ze tegemoet aan de behoefte aan fantasie van kinderen. “Animatie is magisch voor kinderen. Als je ze lesgeeft en iets vertelt over een echt persoon, dan is dat minder effectief dan animatie. Het is als een magneet die ze naar een magische wereld voert, die tegelijk bestaat uit realiteit en fantasie. Daar houden kinderen het meest van.” Lang Lang beluisterde talloze soundtracks van tekenfilms voordat hij koos voor Disney. “We vonden dat het album een thema nodig had. Je kan niet willekeurig afwisselen tussen Tom en Jerry, Looney Tunes, Transformers, Japanse manga en The Flintstones. Ik zou zeggen dat Disneyfilms ongeveer 90 procent van onze jeugd bepalen. Daarom kozen we voor Disney als thema. Muzikaal gezien vind ik Mary Poppins het best. Luister maar naar alle geweldige nummers: ‘Feed the Birds’, ‘A Spoonful of Sugar’ enzovoorts. Niets kan daaraan tippen. Dat zijn de beste nummers ooit.” The Disney Book, uitgebracht vlak voordat Walt Disney Company begint aan zijn eeuwfeest, bevat een breed overzicht, zowel van allerlei muzikale stijlen als van de filmgeschiedenis. De tracklist voert terug naar ‘Who’s Afraid of the Big Bad Wolf’ uit Three Little Pigs (1933) en ‘When You Wish Upon a Star’ uit Pinokkio (1940). Het album bevat ook nieuwere hits, zoals ‘Remember Me’ uit Coco (2017) en Lin-Manuel Miranda’s ‘We Don’t Talk About Bruno’ uit Encanto (2021). Natuurlijk is er ook plek voor Elsa’s onweerstaanbare ballad ‘Let It Go’ uit Frozen (2013) en het eveneens zeer pakkende ‘It’s a Small World’ (1964), dat Lang voor het eerste hoorde toen hij op zijn dertiende Tokyo Disneyland bezocht. De combinatie van Lang Lang en Disney vergde extravagante muzikale arrangementen. De pianist putte daarbij uit de ervaringen die hij opdeed bij het maken van zijn album New York Rhapsody. Toen speelde hij tweede viool, want de schijnwerpers waren vooral gericht op de vele vocalisten. “Daar heb ik enorm veel van geleerd”, blikt hij terug. “Soms maak je fouten, vooral als je iets doet wat je niet eerder hebt verkend. Maar voor The Disney Book zei ik tegen mijn team: “We moeten de beste transcribenten vinden.” Mensen zoals Stephen Hough, Thomas Lauderdale, Natalie Tenenbaum van Juilliard School of Music en David Hamilton. Oftewel de beste muzikanten, die verbluffende arrangementen kunnen schrijven. We bouwden een leger op van ongelooflijke transcribenten voor piano. We werkten heel hard om ervoor te zorgen dat dit album niet zou klinken als muziek voor een balzaal.” Wellicht lag het gevaar op de loer dat de piano op de achtergrond zou verdwijnen. Maar dat gevaar verdween op slag toen Lang aan de arrangeurs vertelde dat ze moesten denken aan transcripties voor piano door Franz Liszt en Vladimir Horowitz. “We wilden dat het virtuoze delen voor piano zou bevatten”, legt hij uit. “In ‘Baby Mine’ uit Dumbo zit zelfs een stuk dat klinkt als Debussy! Ik wilde dat dit album ruimte zou geven aan alle klassieke pianovaardigheden.” The Disney Book bevat in zowel de reguliere versie als de uitgebreide deluxe edition een duizelingwekkend vertoon van adembenemend pianospel. Regelmatig wordt Lang begeleid door het Royal Philharmonic Orchestra, maar er zijn ook stukken met onbegeleide piano, of met gastbijdragen van onder anderen Andrea Bocelli, Miloš Karadaglić, Jon Batiste, Guo Gan (die de erhu bespeelt, een soort Chinese viool) en Langs vrouw, Gina Alice. “Als ik één Disney-melodie moet kiezen”, zegt Lang Lang, “dan is het ‘When You Wish Upon a Star’. Dat is zo symbolisch. Ik vroeg Pharrell Williams om het nummer te zingen. Hij flipte! Hij zei: "Je kan me vragen voor iets anders. Maar ik ben bang om dit nummer te zingen. Iedereen kent de melodie. Het is heel lastig om te zingen."” Het leek erop dat niemand het wilde doen. Dus ik vroeg Gina: “Wat denk je ervan?” Ze zei: “Kijk, ik ben een pianist en geen echte vocalist. Dus laten we het doen.” En ze zingt het prachtig!” Stephen Hough, die ook een virtuoze concertpianist is, transcribeerde ‘Feed the Birds’ in de stijl van een prelude van Sergej Rachmaninov. De gehaaste ornamentele passages en grote technische uitdagingen van Natalie Tenenbaums Mary Poppins Fantasy stelden Langs Langs vingers serieus op de proef. “Stephen heeft geweldig werk geleverd”, zegt hij. “En Natalies geweldige transcriptie is heel lastig om te spelen. Het is een soort combinatie van Liszt en Horowitz. Toen ik het speelde voelde ik mijn vingers branden!”