De Zuid-Koreaanse pianist Yeol Eum Son was 35 toen ze begon aan deze opname van Mozarts 18 pianosonates. Maar haar interpretaties waren al drie decennia in de maak. “Dit waren de allereerste stukken die ik op de piano begon te spelen toen ik drieënhalf of vier jaar oud was”, vertelt Son. “En toen ik op 5-jarige leeftijd mijn allereerste recital gaf, speelde ik ook een sonate van Mozart.”De tijd heeft Sons enthousiasme voor deze elegante, betoverend melodieuze stukken niet verminderd. Ze putte uit opnames door andere musici, met name die van de grote Hongaarse pianist Lili Kraus. Maar Son keek nog vaker naar de theatrale wereld van Mozarts opera’s voor inspiratie. “Mijn ouders hadden een paar lp’s van de opera’s, en toen ik zeven was, luisterde ik ernaar”, herinnert ze zich.Het is dan ook niet verwonderlijk dat Sons stijl zo veelbewogen en dramatisch is, ver verwijderd van de soepelheid en delicatesse van sommige pianisten. “Mozarts sonates doen me zo denken aan zijn opera’s, met hun scènes, verhaallijnen en persoonlijkheden”, legt ze uit. “Ze zijn zeer dramatisch, en dat wilde ik tonen.”Ondanks alle vitaliteit in Mozarts pianosonates, kan het moeilijk zijn om het karakter van de componist achter de muziek precies vast te pinnen, zegt Son. “Mozart is zeer gepassioneerd en er zit ongetwijfeld veel van zijn persoonlijkheid in zijn muziek”, zegt ze. “Maar uiteindelijk blijft hij niet in één emotie of situatie hangen. Hij vliegt over veel emoties en situaties heen. In die zin is hij transcendent − hij is een vrije geest.”