Metamorphosis

Het 12 Ensemble stelt op dit album vragen bij gangbare opvattingen over tijd en ruimte. Het hart van het album is Richard Strauss’ symfonisch gedicht Metamorphosen, dat hij tegen het eind van zijn leven afrondde, deels ter herinnering aan het door de oorlog verwoeste München. In het werk grijpt Strauss terug naar een romantisch idioom, maar de musici van 12 Ensemble leggen subtiele details bloot die een nieuw perspectief op het werk verschaffen. Het album opent met een hommage van Edmund Finnis aan William Byrd. Het resultaat doet denken aan Vaughan Williams’ Fantasia on a Theme by Thomas Tallis. Daarna volgt Zipangu van Claude Vivier, een stuk van zestien minuten waarin het thema aldoor versplintert en transformeert. Het voorlaatste stuk is Oliver Leiths aria ‘Non Voglio, Mai Vedere Il Sole Tramontare’, gecomponeerd voor zijn opera uit 2022 over de laatste dagen van muzikant Kurt Cobain (van de band Nirvana). Het modern klassieke werk bevat echo’s van opera’s uit de 19e eeuw.