Dit album bevat een prachtig huwelijk tussen instrument en muziek. Jakob Lindberg speelt op een luit die door Sixtus Rauwolf is gebouwd aan het einde van de 16e eeuw, en een eeuw later werd aangepast. De luit bezit een kenmerkende en doordringende klank, waardoor het geknipt is voor Bachs delicate meesterwerken. Alhoewel de meeste stukken op dit album zijn geschreven voor geheel andere instrumenten − viool, cello en klavecimbel – overstijgt de schoonheid van de muziek op prachtige wijze het instrument en vinden ze een bijna vanzelfsprekend thuis bij de luit. Lindberg voorziet de composities van een subtiele intimiteit, zoals in het majestueuze ‘Chaconne’ uit Vioolpartita nr. 2 voor onbegeleide viool en in Cellosuite nr. 1; het is bijna alsof je stiekem meeluistert met een persoonlijk eerbetoon door Lindberg aan Bach.