Forgotten Sounds

Tijdens zijn zoektocht naar onbekend repertoire voor zijn instrument ontdekte klarinettist Graeme Steele Johnson Octet van de in Berlijn geboren Amerikaanse componist Charles Martin Loeffler (1861-1935). In de Library of Congress vond Johnson een rommelig, vaak herzien manuscript, waaruit hij een apart maar joviaal werk vol verrassingen reconstrueerde. Loefflers Octet voor twee klarinetten, harp, strijkkwartet en contrabas is gecomponeerd in 1896 en duidelijk beïnvloed door Brahms. Maar in tegenstelling tot het vaak serieuze en zelfs sombere temperament van de Duitse componist, klinkt Loefflers muziek ongedwongen en bedwelmend van geluk, met een zorgeloosheid die uitmondt in grillige harmonieën en hier en daar tonen die Brahms zou hebben gemeden. Steele en collega’s spelen Octet vloeiend en overtuigend. Ze brengen de hedonistische vreugde van het tweede deel, ‘Adagio moto’, memorabel over. Het slot roept herinneringen op aan Brahms als arrangeur van de Hongaarse dansen. Roemeense melodieën en harmonieën geven het levendige deel extra pit. Vóór het Octet horen we Steeles arrangement − geïnspireerd door Ravels Introduction et allegro − van Debussy’s Prélude à l’après-midi d’un faune. Alle cruciale elementen zijn aanwezig: de aanhoudende strijkakkoorden, rijk ondersteund door de contrabas, de waterige harp en natuurlijk de fluitsolo, verleidelijk gespeeld door Ji Weon Ryu. Tot slot horen we Steele en harpist Bridget Kibbey met hun zonnige arrangement van Loefflers charmante maar eigenzinnige lied ‘Timbres oubliés’.