Claude Debussy

Claude Debussy, geboren dicht bij Parijs in 1862, zocht continu manieren om uniek Franse muziek te creëren in een tijd dat Duitse tradities heersten. Zijn enige complete opera, Pelléas et Mélisande (1893-95, première in 1902), incorporeerde en ging verder dan het alomtegenwoordige Wagnerisme dat hij en zijn tijdgenoten aanvankelijk onmogelijk vonden om te overstijgen. Door muziek te associëren met beelden en er aspecten van poëtisch symbolisme en muziek van buiten Europa in op te nemen, smeedde hij een intens individuele en invloedrijke stijl. Het werd impressionisme genoemd, een term die Debussy zelf verwierp, hoewel hij meeslepende muzikale portretten creëerde met zijn nauwgezette orkestratie en een zeer persoonlijke benadering van harmonie. In zijn lome chromatiek verliest Prélude à l’après-midi d’un faune (1891-94) zijn greep op de tonaliteit, terwijl de drie symfonische schetsen van La mer (1903-05) de veranderende gemoedstoestanden van de zee in kaart brengen met opmerkelijke levendigheid. Suites met pianominiaturen met titels als Images (1901-05, 1907) en Estampes (1903) schilderen expressieve beelden in de hoofden van luisteraars. Debussy’s eeuwige zoektocht naar nieuwe uitdrukkingsvormen resulteerde in het ongrijpbare, ritmisch soepele ballet Jeux (1912-13) en een terugkeer naar noties van klassieke zuiverheid in drie late kamersonates, gecomponeerd terwijl hij leed aan kanker. Die ziekte zou in 1918 tot zijn dood leiden. Een eeuw later oefent Debussy’s beste muziek nog steeds een diepgaande invloed uit op componisten, niet alleen in Frankrijk maar ook ver daarbuiten.