Fauré: Nocturnes & Barcarolles

Het Musée de la musique in Parijs bood Aline Piboule de keuze uit een assortiment historische piano’s om haar album met werk van Fauré op te nemen. Na onder meer een Erard uit 1890 te proberen, ging Piboule zitten aan een vleugel van Gaveau uit 1929. Ze was meteen verliefd, vertelt ze aan Apple Music Classical. Ze noemt het ‘un coup de foudre’ (‘een blikseminslag’). Ze koos mede voor de Gaveau omdat deze groter en krachtiger was dan de Erard. De Erard klonk ook iets te verfijnd en paste volgens Piboule niet bij Faurés romantische esthetiek. Hier presenteert Piboule een overzicht van Faurés pianomuziek, waaronder nocturnes en barcarolles. Het is verleidelijk om aan te nemen dat de componist deze muziek presenteerde bij de besloten muzikale soirées die eind 19e en begin 20e eeuw populair waren in Parijs, maar ik weet niet of dat klopt, zegt Piboule. “Deze muziek is grootschalig, sensueel, gul. Dat vergt een bijpassende piano.” “De Gaveau, gemaakt in 1929 en sindsdien volledig gerestaureerd, is zeer responsief”, zegt ze. “Het instrument is perfect voor Fauré.” Piboule legt uit dat Faurés muziek, die ze al speelt sinds haar veertiende, de melodische en harmonische schoonheid van Chopin combineert met de discipline en helderheid van J.S. Bach. Ze presenteert een huwelijk van oud en nieuw, zegt ze, gekoppeld aan een diepgevoelde romantiek. “Piano’s van Gaveau zijn technisch zeer betrouwbaar”, vervolgt Piboule. “Ze zijn totaal niet fragiel, je kunt er volstrekt zelfverzekerd op spelen. Het instrument reageert uitstekend, maar heeft ook een heerlijke warmte en een zeer diepe klank.” Het is ook een prachtig heldere piano, voegt ze toe, zonder dat het geluid ooit te fel wordt. Luister naar Nocturne nr. 5 of Nocturne nr. 13, dan ontdek je alles wat deze piano te bieden heeft, alsof de stukken ervoor geschreven zijn. “Dit instrument is werkelijk grenzeloos”, zegt ze. En hoewel het pas vijf jaar na Faurés dood werd gebouwd, lijdt het volgens Piboule weinig twijfel dat de componist zeer vertrouwd zou zijn geweest met de klank en esthetiek van de piano’s van Gaveau. De uitvoeringen van Piboule zijn een pleidooi voor de visie dat de piano’s van Gaveau het nauwst aansluiten bij de muzikale bedoelingen van Fauré. Misschien belichamen ze zelfs de geest van de muziek zelf.