The Korngold Symphony

Erich Wolfgang Korngold moest vluchten voor vervolging van de nazi's uit zijn thuisland Oostenrijk, maar maakte vervolgens een naadloze overstap van wonderkind in het componeren van concertwerken en opera's tot legendarische filmcomponist in Hollywood. Decennia na zijn dood in Los Angeles in 1957 ontdekte Korngolds kleinzoon twee privéopnames van hem, waarop hij als een bezetene op de piano zijn naoorlogse Symfonie in F-majeur speelt. Hij liet de opname horen aan dirigent John Mauriceri. De opruiende uitvoering van de componist, hier overgenomen in zijn oorspronkelijke, ruige vorm als bron van het geheel, werd het vertrekpunt voor Mauriceri's al even intense studio-opname van de symfonie in één take met het Orchestre della Svizzera Italiana. Deze bewerking voor orkest klinkt weliswaar genuanceerder dan de demonische pianoversie van Korngold zelf, maar presenteert overtuigend de dirigent zijn interpretatie van de partituur als een reactie op de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog.