Wil je een dramatische en intens gevoelige uitvoering horen van het Vioolconcert van Beethoven? Probeer dan deze van het Aurora Orchestra dat erom bekend staat altijd uit het hoofd te spelen, met scherp op elkaar inspelende musici en snelle veranderingen in dynamiek. Zelfs wanneer het ensemble rustig speelt schemert er een bijna complot-achtige urgentie door in hun geluid – de strijkers met sterk gearticuleerde tonen, de trompetten en hoorns die losbarsten in een barok, stralend geluid.
Violist Nicola Benedetti valt gracieus in met haar warme en spontane spel, dat er tevens flink de vaart in houdt. Maar ook ontroert, want na tien minuten in het stuk keert de viool zich meer naar binnen, en speelt zij zachtjes een mineurversie van het openingsthema, begeleid door een paar treurige fagotten.
Voor de cadens, die eerder geïnspireerd is op, dan bewerkt naar degene die Beethoven schreef voor zijn herziene versie voor piano en orkest, speelt Benedetti een vrolijk duet met de pauken. Dit dansende stuk lijkt een voorbode van de levendige, huppelende ritmes van de finale. Ertussendoor komt nog het langzame deel, sneller gespeeld dan gewoonlijk, maar het tedere spel van Benedetti en de zorgvuldig uitgebalanceerde houtblazers van Aurora maken dat dit allesbehalve gehaast klinkt.