Remo Anzovino

Verhalen vertellen via muziek vormt de kern van Remo Anzovino’s werk. De beklijvende stukken van de Italiaanse componist en pianist, gegoten in meditatieve miniaturen voor solo piano of keyboard met andere instrumenten, drukken vaak tedere nostalgie en een oprecht verlangen naar innerlijke rust uit. Anzovino is geboren in 1976. Hij was strafrechtadvocaat voordat hij begin jaren 2000 zijn muziekcarrière lanceerde met een reeks soundtracks bij stomme films. Sindsdien heeft hij lovende kritieken ontvangen, plus een toegewijde aanhang voor zijn soundtracks voor documentaires die de nauwe relatie tussen kunst of sport en de samenleving verkennen. Van Gogh: Of Wheat Fields and Clouded Skies (2018) bijvoorbeeld, en Frida – Viva la Vida (2019). Anzovino is ook geprezen voor zijn studioalbums, waaronder Tabù, Igloo voor piano en orkest en Nocturne. Zijn concertwerken omvatten onder meer 9 Ottobre 1963, geschreven ter nagedachtenis aan de duizenden slachtoffers van de ramp na de doorbraak van de Vajontdam, en L’alba dei tram (Dedicato a Pasolini), een levendig multimediaproject voor theater, film en platen.