Astor Piazzolla

Astor Piazzolla, geboren in 1921 in het Argentijnse Mar del Plata en opgegroeid in New York, maakte naam als de 'koning van de tango'. In de jaren 50 bracht hij namelijk een revolutie teweeg door Latijns-Amerikaanse dansmuziek samen te smelten met elementen uit de jazz en klassieke muziek, waarmee hij een nieuwe, herkenbare stijl creëerde. Hij was een virtuoze meester op de bandoneon, een vierkant accordeon met knoppen, waarop hij levendige werken speelde zoals zijn neoklassieke concert uit 1979 en zijn weemoedige opname van Tres Tangos in 1988. De melancholische hunkering, romantiek en het pulserend melodrama van het werk van Piazzolla waren bekende elementen voor het publiek in zijn moederland, waar tango een levenskunst is. Zijn experimenten met ritmes en harmonieën waren echter nieuw en zorgden volop voor kritiek. Dat ging zo ver dat zijn band naar verluidt een keer werd overgoten met benzine en bijna vlam vatte. Zijn kennis van klassieke technieken en gevoel voor fusie werden gestimuleerd door twee grootse klassieke denkers: componist Alberto Ginastera en later de vermaarde docent Nadia Boulanger. In 1960 werd Piazzolla's Quinteto Nuevo Tango opgericht met viool, elektrische gitaar, piano, contrabas en natuurlijk zijn eigen bandoneon. Met die band kon Piazzolla zijn muzikale universum volledig tot leven brengen. In 1990 kreeg Piazzolla een hersenbloeding, twee jaar later overleed hij.