J. S. Bach: Weihnachts-Magnificat - G. F. Handel: Utrecht Te Deum

De eerste maten van Bachs Magnificat kunnen rustig tot de meest opwindende muziek van de componist worden gerekend. Hun ritmische driekwartsmaat werkt geweldig met de weelderige orkestratie van houtblazers, strijkers en trommels, en twee trompetten vervolmaken de textuur met een glorieuze schittering. Er bestaan twee versies van het werk, en hoewel de tweede in D-majeur vandaag de dag de meest wordt gespeeld en opgenomen, was deze kerstversie met vier seizoensgebonden intermezzo's (koorintermezzo's gebaseerd op feestelijke hymnen) de oorspronkelijke van Bach. Deze is geschreven in Es-groot, die extra halve toon boven D die de trompetten helpt nog meer ceremoniële schittering toe te voegen. En schitteren doen ze hier, in een soepel eerste deel vol vaart dat deze opname superieur maakt. Gedurende de rest van de Magnificat stuurt dirigent Justin Doyle de uiterst responsieve koor- en orkestkrachten aan die Bachs ingewikkelde contrapunt definiëren zonder ooit de dynamische en dramatische expressie op te offeren. 'Omnes generations' en 'Fecit potentiam' vallen allebei op door hun goed geoliede ensemblewerk en helderheid. De vocale solisten zijn allemaal uitstekend. Even weg van de kerst, maar niet minder feestelijk is Händels Utrecht Te Deum, (feestmuziek voor de Vrede van Utrecht), in opdracht gecomponeerd voor een dankzeggingsdienst in Sint-Paul's Cathedral. De Verdragen van Utrecht van 1713 hadden vrede gebracht in Europa na de Spaanse Successieoorlog, en daarmee braken gunstige omstandigheden voor Groot-Brittannië aan. Händels 10-delige stuk was zijn eerste Engelstalige liturgische werk en wordt hier prachtig uitgevoerd, met het centrale deel 'The glorious company of the apostles' als een feest van orkest-, koor- en zangperfectie.