Brahms: Ein deutsches Requiem

Vermoedelijk wilde Johannes Brahms als twintiger al een treurmars schrijven, maar het kwam nog niet uit zijn vingers. Het is vast geen toeval dat het wel lukte nadat de moeder van de componist in 1865 overleed. Soms heeft iets tijd nodig om te rijpen, om een ziel te krijgen – wat ook geldt voor de uitvoering van Ein deutsches Requiem door dirigent Raphaël Pichon, het in barok gespecialiseerde ensemble Pygmalion, sopraan Sabine Devieilhe en bariton Stéphane Degout. Pichon en Pygmalion werkten ruim tien jaar aan dit project, waardoor ze de boodschap van het monumentale werk (het is Brahms’ langste compositie) van begin tot eind diepgevoeld uitdragen. De boodschap heeft onloochenbaar eeuwigheidswaarde: dit requiem troost eenieder die leed met zich meedraagt. Niet voor niets opent het werk met: ‘Zalig zijn die treuren, want zij zullen vertroost worden’. En die troost vergt deze zalige muziek.