Boris Giltburg is een van die zeldzame muzikanten die zijn bovenmenselijke technische vaardigheden zonder aarzeling tot het uiterste drijft in een dappere zoektocht naar diepgaande artistieke inzichten. Hoewel het publiek in de Wigmore Hall, op een enkel winterhoestje na, zich in bijna kloosterlijke stilte hulde, legt deze live-opname de intensiteit vast van hoe ze helemaal opgingen in zijn indrukwekkende meesterschap.
Luister naar de opwinding die hij teweegbrengt in de finale van Beethovens 'Pathétique'-sonate (op. 13, nr. 8), een van de bekendste werken voor solopiano, maar al te vaak het slachtoffer van inspiratieloze uitvoeringen. Zijn interpretatie zit vol dramatische contrasten en verrassende details, zoals de staccato toonladders en sprankelende arpeggio‘s die voorafgaan aan de derde terugkeer van het hoofdthema van dit deel.
Hij blijkt een overtuigend pleitbezorger van de Pianosonate nr. 4, en zet je aan het denken waarom een stuk van zoveel inventieve briljantie en emotionele durf niet bekender is. Ook in zijn betoverende interpretatie van de Pianosonate nr. 26 'Les Adieux', zijn Giltbergs hoofd, hart en handen volledig in balans. Met grote helderheid en een feilloos gevoel voor de steeds veranderende nuances brengt hij het brede emotionele bereik van het werk tot leven.