Meredith Monk

Veel artiesten hebben een karakteristieke zangstem. Er zijn er maar weinig bereid om die van hen zo radicaal om te buigen en te vervormen als muzikant en avant-gardistisch componist Meredith Jane Monk (1942). Zij heeft haar zangtechniek zo ver uitgebreid, dat ze haar stem als een muziekinstrument kan gebruiken. Monk vergaarde bekendheid met stukken waarin haar vocale capriolen – complexe arrangementen of onconventionele intonatie – centraal staan. Een befaamd voorbeeld is haar melodieuze werk Songs From the Hill voor solozang (1976). Monk leerde al vroeg pianospelen. Nadat ze haar studie zang en dans in 1964 had afgerond, ging ze in New York op zoek naar haar plek in de kunstscene en maakte ze multidisciplinaire voorstellingen. In de daaropvolgende decennia is Monk overgegaan op films, opera (onder meer Atlas: An Opera in Three Parts voor 18 stemmen en kamerorkest uit 1991) en instrumentale werken. In navolging van tijdgenoten als Steve Reich en Philip Glass, richtte ze in 1978 het Meredith Monk and Vocal Ensemble op om haar eigen composities overal ter wereld uit te (laten) voeren. Haar invloed op de hedendaagse muziek kan subtiel zijn – DJ Shadow samplede de strijkers uit Dolmen Music voor het nummer ‘Midnight In A Perfect World’ op zijn populaire album Endtroducing (1996). Of haar experimentele benadering kan juist de boventoon voeren – zoals bij Björks versie van Gotham Lullaby met het Brodsky Quartet. Monk heeft diverse prijzen gekregen en eredoctoraten op haar naam staan, maar de getalenteerde Amerikaanse blijft druk met componeren.