Jules Massenet

Jules Massenet was Frankrijks belangrijkste operacomponist tijdens de belle époque, een periode van groot cultureel en technologisch optimisme dat uiteindelijk werd verbrijzeld door de Eerste Wereldoorlog. Zijn flair voor stralende melodie en harmonische weelde sierde een opmerkelijke reeks van meer dan 30 opera’s, gemarkeerd door twee instrumentale successen: de balletmuziek Le Cid (1885) en het door viool geleide ‘Méditation’ uit Thaïs (1894). Massenet werd in 1842 geboren in Montaud en werd op 11-jarige leeftijd toegelaten tot het conservatorium van Parijs, nadat hij lessen had gevolgd bij zijn moeder, een amateurmuzikant. Hoewel hij een briljant pianist was, was het zijn ervaring als percussionist in theaterorkesten die zijn creatieve vlam aanwakkerde. Zijn eerste grote doorbraak kwam in 1884 met Manon, in 1892 gevolgd door Werther. De zeer bescheiden Massenet bracht veel van zijn operapremières thuis door met zijn gezin, maar hij kwam nooit bewonderaars tekort, zelfs niet toen Debussy en Ravel tegen het einde van zijn leven alle krantenkoppen opeisten. Hij overleed in 1912 op 70-jarige leeftijd.