Fanny Mendelssohn

Van de vrouwelijke componisten die erkenning zochten in de 19e eeuw, had Fanny Mendelssohn waarschijnlijk het aangrijpendste leven. Ze werd geboren in Berlijn in 1805, toonde al vroeg muzikaal talent en kreeg met haar jongere broer Felix les van Carl Friedrich Zelter. Ze was vaardig als pianist en vocalist, en componeerde in de jaren 1820 van alles, maar gaf de voorkeur aan pianostukken en liederen. Daarvan werden er later verschillende gepubliceerd door Felix in zijn verzamelingen. Haar grotere werken omvatten Pianokwartet (1822) en de programmatische Ostersonate (‘Paassonate’) voor piano (1828). Strijkkwartet (1834) werd goed ontvangen, maar een gebrek aan ervaring met strijkinstrumenten belemmerde waarschijnlijk haar vermogen om op grotere schaal te componeren. In 1829 trouwde ze met de kunstenaar Wilhelm Hensel, die haar actief aanmoedigde om onder haar eigen naam te publiceren, en haar kennis liet maken met musici die net zo ondersteunend waren. Verschillende sets liederen en pianostukken verschenen na 1846, maar de gevolgen van een beroerte leidden in Berlijn in 1847 tot haar dood. Vlak daarvoor had ze een zeer emotioneel Pianotrio voltooid, dat algemeen wordt beschouwd als haar meesterwerk. Felix reageerde hierop met zijn sombere Strijkkwartet nr. 6, voordat hij nauwelijks zes maanden later stierf aan een beroerte.