Clara Schumann

Tot voor kort werd bij een verwijzing naar Schumanns Pianoconcert in eerste instantie gedacht aan Robert Schumanns werk uit 1845. Maar die situatie is veranderd. Het oeuvre van Roberts partner Clara, geboren in 1819 te Leipzig, krijgt steeds meer waardering. Ook wordt ze inmiddels beschouwd als een van de invloedrijkste pianisten van de 19e eeuw. Zij was Robert trouwens met haar Pianoconcert te snel af: het verscheen in 1835, toen ze pas 16 jaar was. Clara reisde tot op hoge leeftijd door alle delen van Europa om recitals te geven. Chopin woonde een optreden in Wenen bij en was zwaar onder de indruk. Clara vertolkte werk uit de barokperiode, wat toentertijd niet meer in zwang was, en koppelde stukken van J.S. Bach aan dat van hedendaagse componisten zoals Brahms. Ook hij bewonderde Clara en zocht haar dikwijls op voor muzikaal advies. Daarnaast steunde hij haar in de periode dat Robert werd geplaagd door depressies en angstvisioenen, en na diens overlijden in 1856. Ze schreef haar pianowerken, die alsmaar verfijnder en ambitieuzer werden, tijdens haar vroegste dagen als concertpianist. Maar ze was ook een uitstekende kamermuzikant. Ze componeerde het sombere Pianotrio (1846) en Drei Romanzen für Pianoforte und Violine (1853). Net als haar liederen bezitten die werken warmte en een romantische gevoeligheid. Toen ze in 1896 overleed, werd ze vooral geprezen als pianist. Maar tegenwoordig, nu ook haar status als componist is gegroeid, bestaat er een genuanceerder beeld van haar.