Alfred Brendel

Toen de Oostenrijkse pianist Alfred Brendel (1931) in 2008 op 77-jarige leeftijd met pensioen ging, werd hij alom gezien als van 's werelds beste pianisten. Zijn route naar die status was echter alles behalve conventioneel. Hoewel hij als jonge jongen pianoles kreeg, leerde hij als tiener vooral zelfstandig en vermeed hij competities, die door veel collega's worden beschouwd als onmisbare springplank. Met zijn langzamere benadering, bescheiden persoonlijkheid en serieuze spel groeide zijn publiek gestaag. Tussen 1958 en 1964 werd hij de eerste pianist die de complete solowerken voor piano van Beethoven opnam (voor Vox), waarmee hij zijn naam internationaal vestigde. En hoewel Beethoven, Mozart en Schubert vaste prik waren in zijn repertoire, werd hij ook geroemd voor zijn opnames van werken van Schumann, Liszt en Brahms, en gaf hij ondergewaardeerde muziek van Haydn nieuwe glans. Brendel bleek te beschikken over meerdere artistieke disciplines. Zo was hij een getalenteerd schilder, begenadigd dichter en schreef hij volop over allerlei muzikale onderwerpen. Zijn nieuwsgierigheid en gevoel voor humor drongen door in zijn pianospel, terwijl zijn scherpe emotionele inzicht nooit sentimenteel werd. Dat leverde een prachtige balans op tussen intellect en emotie, waarmee hij menig collega-pianist jaloers maakte.