Sheku Kanneh-Mason

Eloquent vakmanschap en een sterk empathisch vermogen zijn slechts twee wapens uit het krachtige muzikale arsenaal van Sheku Kanneh-Mason. Het achtergrondverhaal van de cellist en zijn vastberadenheid om ook publiek buiten de traditionele doelgroep te bereiken hebben net zo goed bijgedragen aan zijn internationale faam. Geen andere artiest sinds Lang Lang zette zich meer in om de perceptie van klassieke musici te transformeren. Kanneh-Mason werd in 1999 geboren als derde van zeven kinderen in Nottingham, in een gezin waarin muziek centraal stond, met optredens in huis van verschillende samenstellingen van broers en zussen (een familietraditie die met veel bekeken livestreams werd hervat tijdens de eerste coronalockdown). Sheku begon cello te spelen toen hij zes was en won drie jaar later een studiebeurs om te studeren aan de Junior Academy van de Royal Academy of Music. Hij bewees zichzelf in 2016 als rolmodel voor jonge mensen van kleur toen hij als eerste zwarte artiest de BBC Young Musician-competitie won, met een volwassen interpretatie van Sjostakovitsj' Celloconcert nr. 1. Maar hij was net zo goed een voorbeeld voor mensen van alle rassen en achtergronden. Het debuutalbum van Kanneh-Mason, uitgebracht in 2018 onder de toepasselijke titel Inspiration, bevat arrangementen van Bob Marley's 'No Woman, No Cry' en Leonard Cohens 'Hallelujah', plus een uitvoering van het concert van Sjostakovitsj. De lyrische warmte en expressie van zijn spel bereikten 2 miljard mensen toen hij speelde op de bruiloft van prins Harry en Meghan Markle in St. George's Chapel in Windsor. Elgar, zijn tweede volledige opname, kwam in 2020 binnen in de Top 10 van de Britse officiële albumlijst, een primeur voor een cellist én voor Elgars Celloconcert.