River of Music

De familie Kanneh-Mason is een muzikaal fenomeen. Elk van de zeven broers en zussen – Isata, Braimah, Sheku, Konya, Jeneba, Aminata en Mariatu – is op zichzelf al een muzikant van wereldklasse. Maar samen vormen ze iets ongekend krachtigs en unieks: een supergroep die wordt gedragen door muzikaal meesterschap, jeugdherinneringen – en liefde. River of Music is hun tweede gezamenlijke album en een krachtig bewijs van die verbondenheid. In verschillende samenstellingen spelen de Kanneh-Masons solowerken en ensemblemuziek die bijna vier eeuwen overspant. Lees verder, want elk werk wordt door familieleden geïntroduceerd in deze exclusieve nummer voor nummer voor Apple Music Classical. Deep River Sheku: "Dit is een bewerking, oorspronkelijk voor piano, van een Afro-Amerikaanse spiritual van Samuel Coleridge-Taylor. Coleridge-Taylor was een Britse componist met een vader uit Sierra Leone. Onze moeder Kadie werd zelf geboren in Sierra Leone uit een Sierra Leonese vader en Welshe moeder, dus dit stuk voelt heel persoonlijk aan." "Isata heeft eerder de originele pianoversie opgenomen en Braimah, Isata en ik hebben ook een piano-trioversie opgenomen. Dit is een nieuw arrangement door onszelf waarin wij alle zeven samen spelen." Ar Lan y Môr Aminata: "Ar Lan y Môr – Welsh voor 'Aan de zee' – is een traditionele Welshe folksong over liefde. We kozen dit nummer voor het album omdat onze grootmoeder vaak het Cerys Matthews-album, Tir (Land) speelde. Het is een van mijn favoriete liedjes van dat album, en we besloten het te arrangeren voor ons alle zeven. Wanneer ik het speel, word ik teruggebracht naar herinneringen aan mijn jeugd in het huis van onze grootmoeder in Wales. Het stuk begint en eindigt zachtjes, alleen met strijkers, en creëert zo een kalme en vredige sfeer." Hiraeth Isata: "Hiraeth is door mij geschreven. De titel is het onvertaalbare Welshe woord voor heimwee, liefde en verbondenheid met je thuisland. Het werd gekozen voor dit album vanwege onze eigen band met Wales, en omdat we het grootste deel van onze jeugdvakanties doorbrachten in de bergen daar of in het huis van onze grootmoeder in Caldicot, Zuid-Wales." "Het openingsakkoord symboliseert dat gevoel van heimwee, en de vloeiende arpeggio's in de linkerhand van de piano, samen met de tremolo's en sierlijke zestienden van de strijkers, geven de wilde schoonheid van het Welshe landschap weer. De manier waarop de harmonie zich voortbeweegt, maat per maat en in parallelle akkoorden, weerspiegelt hoe de kleuren van het landschap veranderen tijdens een lange wandeling." Calon Lân Aminata: "Calon Lân – Welsh voor 'Een zuiver hart' – is een Welshe hymne uit de jaren 90. Ik ben ermee opgegroeid en hou van de prachtige tekst. We kozen ervoor om het als duet voor twee violen uit te voeren (ik en mijn broer Braimah), omdat het voelt alsof twee stemmen samen de hymne zingen. We hebben er echt van genoten om elk couplet en refrein zorgvuldig op te bouwen, zodat de hymne groeit en uitmondt in een indrukwekkende climax." Trio Sonata in G-mineur – Largo Mariatu: "Het derde deel van Händels Trio Sonata is een intense dialoog tussen de instrumenten. Ik koos dit stuk voor het album omdat Sheku vroeger celloduetten met me speelde toen ik net begon met het instrument. Let vooral op de rijke stemmen van de instrumenten terwijl ze samen spelen, ondersteund door onze zus Isata op de piano." Sospiri Braimah: "Sospiri (Italiaans voor 'Zuchten') is een kort, droevig werk van Edward Elgar uit 1914, geschreven in de schaduw van de Eerste Wereldoorlog. De verspreide akkoorden op piano, en de grote intervallen en syncopen op de tellen dragen allemaal bij tot dit gevoel. Het stuk is intiem en tegelijk groots, hoopvol en toch tragisch, en is een van mijn favoriete voorbeelden van Elgars vermogen om tegelijkertijd verschillende emoties te uiten. Het was voor mij een bijzondere ervaring om dit op te nemen in de Abbey Road met [producer van het album] Jonathan Allen." Fantaisie-Impromptu Jeneba: "Chopins Fantaisie-Impromptu is een stuk dat in bijna elke fase van mijn pianocarrière is opgedoken. Het was een van mijn eerste kennismakingen met Chopins muziek en ik voelde me direct aangetrokken door de turbulente passages en hartstochtelijke melodieën van het eerste deel, en de intimiteit en het verlangen van het middendeel. Het stuk was een van de favoriete stukken van mijn grootvader aan vaderskant en hij kwam altijd even luisteren wanneer ik het oefende." Consolation Nr. 3 in Des-majeur Isata: "Liszts 'Consolation Nr. 3' (gecomponeerd tussen 1849 en 1850) ontvouwt zich met buitengewone emotionele diepgang en combineert een gevoel van tederheid en verdriet met de belofte van troost. De vloeiende frasering creëert een sterk gevoel van verhaal en lied. Het stuk werd gekozen voor het album omdat we het als kinderen vaak thuis door onze vader hoorden spelen." "Het is een bijzonder interessant stuk omdat Liszt de illusie wekt van een geleidelijke opbouw met slechts één noot op de piano (wat in werkelijkheid onmogelijk is), door gebruik te maken van harmonische ritmes en textuur. Luister naar de manier waarop het thema telkens weer anders terugkomt. Het opnemen van dit stuk was voor mij een inspirerende, intieme ervaring." Song to the Moon Sheku: "In 'Song to the Moon', hier bewerkt voor cello en piano, introduceert Dvořák het thema van zingen en liefde. De muziek komt uit zijn opera, Rusalka, gebaseerd op een sprookje van Hans Christian Andersen. Omdat de watergeest Rusalka gevangen zit, kan ze haar liefde voor de prins niet rechtstreeks uiten en wendt ze zich tot de maan in de hoop dat haar gevoelens zullen worden vertolkt. Mijn ouders houden enorm van opera en dit is een van hun favoriete aria's." Pianokwintet in A-majeur, "Trout Quintet" Sheku: "Het 'Trout Quintet' dankt zijn bijnaam aan het vierde deel, dat een thema en variaties bevat op Schuberts 'Die Forelle' ('The Trout'). Als kinderen luisterden we hier altijd naar in de auto van onze ouders, tijdens lange en korte ritten, en het is absoluut een van onze favorieten. We wilden het al spelen toen we klein waren maar niemand speelde contrabas. Jeneba wilde het instrument leren spelen maar het werd te groot bevonden voor de familieauto! En zo blijft het opnemen van dit stuk voor ons altijd een bijzonder moment."