Manuel de Falla

Hoewel De Falla’s creatieve output vrij klein was, hebben de kwaliteit en de eigenheid ervan ervoor gezorgd dat hij wordt beschouwd als één van de grootste Spaanse componisten van de 20e eeuw. Manuel de Falla werd in 1876 in Cádiz geboren en verhuisde rond 1900 met zijn gezin naar Madrid, waar hij de muziek van Andalusisch Spanje bestudeerde. De Falla’s opera La Vida Breve (1905), een tragische liefdesverhaal dat zich afspeelt in Granada, vestigde zijn reputatie. Vanaf 1907 verbleef hij zeven jaar in Parijs, waar hij kennismaakte met en beïnvloed werd door Debussy, Ravel en Stravinsky. Eenmaal terug in Madrid componeerde De Falla Nights in the Gardens of Spain voor piano en orkest (1915) en de twee balletwerken El amor brujo (1915) en El sombrero de tres picos (1917). Na een verhuizing naar Granada kwam hij met een meer sobere stijl, het Concert voor klavecimbel, fluit, hobo, klarinet, viool en cello (1926). De Falla begon daarna te werken aan een epische cantate voor koor, getiteld Atlántida, die hij nooit zou voltooien. In 1939, ontsteld door de overwinning van Franco in de Spaanse Burgeroorlog, vertrok hij naar de provincie Córdoba in Argentinië waar hij in 1946 overleed.