Timelapse

We spreken zo vaak over tijdloosheid dat we soms de ware betekenis daarvan vergeten. Timelapse, een album met originele werken en verbluffende arrangementen, toont aan hoe drie eeuwen aan muziek, die zeer uiteenlopende genres vertegenwoordigt, ons op vergelijkbare wijze kan emotioneren. Het tijdreizen op dit album komt grotendeels tot stand via inventieve bewerkingen van de Britse violist David le Page. Hij voorziet Schuberts ‘Sleep Softly’ van een fragiele moderne glans, onderstreept door een bluesy viool, en trekt Radiohead en David Bowie met grote vaardigheid en gevoeligheid het klassieke domein in. De Britse saxofoniste Trish Clowes verenigt op subtiele wijze oud en nieuw en weeft ragfijne melodielijnen over Vivaldi’s rotsvaste harmonieuze fundering. Adès’ ‘O Albion’ en Errollyn Wallens ‘Chorale’, beide middels de originele partituur uitgevoerd, zorgen met uitmuntende harmonieuze wendingen voor ontroering, terwijl de onopgesmukte uitvoeringen van Rameau en Grieg de pure definitie van tijdloosheid zijn.