Labyrinths

Het Orchestra of the Swan beleeft een prachtige, kronkelende en verrassende reis, die wordt geïnspireerd door zaken als pelgrimage, bezinning, verkenning en verlichting. Het muzikale avontuur begint met Max Richters kalme verklanking van de zonsopkomst op ‘On the Nature of Daylight’. Onderweg komen we ook Respighi’s weelderig georkestreerde portret van een duif tegen, plus een treurmars van Buxtehude in een arrangement voor een jazzensemble en zelfs een van de vroege songs van Pink Floyd: ‘See Emily Play’. De artistiek directeur van het ensemble, David Le Page, voorziet onder meer dat werk van een creatief arrangement. Het album wordt gekenmerkt door een buitengewone variëteit. Na Trish Clowes’ ‘Bounce’ klinkt een overpeinzend werk van Britten, terwijl Yann Tiersens soundtrack voor Amélie is ingeklemd tussen een charmante versie van een oude Schotse ballad door folkmuzikant Jim Moray en Piazzolla’s krachtige ‘Oblivion’.