Pinchas Zukerman

Toen violist Pinchas Zukerman in de jaren 60 op het internationale toneel verscheen, belichaamde hij met zijn ontspannen spel het hedendaagse ideaal van coolheid. Gezegend met bijzonder lenige handen en een buitengewoon natuurlijke stijl, liet Zukerman het lijken alsof vioolspelen een fluitje van een cent was. Maar achter de betoverende illusie van zorgeloosheid schuilde een serieus musicus met een fascinerend helder geluid. Zuckerman werd in 1948 geboren in Tel Aviv. Hij was zo getalenteerd dat hij al op dertienjarige leeftijd student werd bij de legendarische Ivan Galamian aan de Juilliard School in New York. Een gedeelde overwinning met de Koreaanse violiste Kyung-Wha Chung bij het Leventritt Concours in 1967 leidde tot een platencontract bij CBS (het platenlabel van mentor Isaac Stern) en concerten met het English Chamber Orchestra, waar hij Mozarts concerten met een viool in de hand dirigeerde. Zukerman maakt indruk met de virtuoze complexiteit van het werk van Mendelssohn en Tsjaikovski onder respectievelijk Leonard Bernstein en Antal Doráti op zijn debuutalbum (1968). Maar hij overtuigt net zoveel naast pianist Daniel Barenboim en cellist Jacqueline du Pré (beiden goede vrienden) op Beethovens vioolsonates en pianotrio’s (opgenomen in 1969-70). Meer dan 100 albums later is de cirkel rond en geeft Zukerman zijn opgedane wijsheid door aan de volgende generatie musici, waarbij hij dezelfde charme, bescheidenheid en diepzinnigheid demonstreert als in zijn spel.