De Russische pianist Boris Berezovski belichaamt de Russische muzikale esthetiek: virtuositeit, geestdrift en stormachtige flair. Hij is een voorvechter van minder bekende componisten als Mili Balakirev en Nikolaj Medtner (voor wie Berezovski ooit een festival organiseerde). Zijn repertoire bestaat vooral uit klassiekers die hoge technische eisen stellen, zoals Liszts werk voor solopiano en Tsjaikovski’s pianoconcerten, die hij meeslepend en vol emotie vertolkt. Die gedurfde interpretaties wisselt hij af met bijvoorbeeld uitvoeringen van Paul Hindemiths werk, waarmee Berezovski verborgen complexiteiten blootlegt.